دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 10 4 2021 06 22 The impact of Augmented Reality Technology onacademic achievement motivation of second-grade Dyslexic Students تأثیر فناوری واقعیت افزوده بر انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نارساخوان پایه دوم ابتدایی 58 86 1227 10.22098/jld.2021.6534.1710 FA الهه خاطری کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی سعید پورروستایی اردکانی استادیار تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی اسماعیل زارعی زوارکی دانشیار تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2019 10 17 The purpose of this study is to investigate the impact of Augmented Reality Technology on academic achievement motivation of second-grade Dyslexic Students. The statistical population of this study includes all students with dyslexia disorder in the second elementary school who study in Tehran during the academic year of 1397-1398. Sampling method is a purposeful sampling. In this study, the sample size is 20 people divided into experimental and control groups. At first, a pre-test academic achievement motivation is taken from both groups and then an Augmented Reality Program is used for the experimental group and is administered to the control group. The researcher uploads videos, photos and sounds related to the teaching lessons using the HP Reveal Augmented Reality Program, and marks each subject they are taught and adapted according to the curriculum. The student take on the phone to learn each title, and the HP Reveal Augmented Reality Program is running on it and is provided relevant information. Then, the post-test academic achievement motivation are conducted and the results analyzed for each group. The results show that augmented reality utilization imputs academic achievement motivation the students with dyslexia disorder. پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر استفاده از فناوری واقعیت افزوده بر انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان نارسا خوان پایه دوم ابتدایی شهر تهران صورت گرفته است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان نارساخوان پایه دوم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 بود، که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 20 نفر از دانش آموزان انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفری تقسیم شدند. ابتدا پیش آزمون انگیزش پیشرفت تحصیلی بر روی دو گروه اجرا شد، پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش در معرض متغیر مستقل (فناوری واقعیت افزوده) قرار گرفت و گروه کنترل به روش سنتی آموزش داده شدند و از هر دو گروه پس آزمون انگیزش پیشرفت تحصیلی به عمل آمد. ابزار اندازه گیری انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نارساخوان، پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هارتر بود که پایایی آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ 73/0 محاسبه شد و نیز روایی این پرسشنامه‌ از نظر متخصصان تایید گردید. برای تجزیه و تحلیل پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه کنترل و آزمایش از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره) استفاده شد. به طور کلی نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد به کارگیری فناوری واقعیت افزوده با اطمینان 95/0 در افزایش انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان نارساخوان موثر است و می‌توان از این فناوری به عنوان ابزاری در یادگیری دانش آموزان نارساخوان استفاده کرد. https://jld.uma.ac.ir/article_1227_140791498f3cdddd0c1b266c605f3ebe.pdf