دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 11 1 2021 11 22 Academic Well-Being and Self- Compassion in Students with and without Specific Learning Disability شفقت به خود و بهزیستی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه وعادی 64 79 1387 10.22098/jld.2021.6231.1663 FA شهروز نعمتی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رحیم بدری گرگری استاد، گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سجاد عرفانی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 06 30 The paper aims at comparing self-compassion and academic wellbeing in students suffering from specific learning (disabilities) disorder and normal students. This is a causal comparative research The statistical population of this study was all students of Tabriz in the academic year of 2017-2018. Fourty seven students were selected although available sampling. The normal group, too, was consisted of 60students They were chosen from some schools to be compared with the experimental group. To collect data, “Neff’s self compassion scale (long form)” and “school wellbeing questionnaires” (Breso, Salanova, and Schaufeli’s academic burnout questionnaires, student engagement questionnaire by salmela-aro et al., and school value assessment by Niemivirta) have been used and were analyzed using MANOVA The results of multivariate analysis of variance (MANOVA) showed that mean scores of normal students in self-compassion variable (except in isolation and self-judgment) and academic well-being (except academic burnout) were significantly less than students in learning disorder You had more (p <0.05). but there was no significant difference between the two groups in the human component and extreme equalization (p <0.05). هدف پژوهش حاضر مقایسه شفقت به خود و بهزیستی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه و عادی بود. روش پژوهش علی- مقایسه‌ای بود و جامعه آماری‌ پژوهش حاضر شامل دانش آموزان 12-10ساله دارای اختلال یادگیری ویژه شهر تبریز تشکیل می‌دادند که در مراکز اختلال یادگیری در سال تحصیلی 97-96 مشغول به تحصیل بودند. از بین این دانش آموزان 47دانش آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. گروه عادی نیز شامل 60 دانش‌آموز عادی بود که از بین چند مدرسه به منظور مقایسه با گروه همتا و با روش تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های شفقت به خود (فرم بلند) نف و پرسشنامه بهزیستی تحصیلی (فرسودگی تحصیلی برسو، سالانووا و اسکافلی ؛ درگیری تحصیلی سالملا- آرو و همکاران و ارزش مدرسه نیمیویرتا جمع آوری و از طریق تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری(MANOVA) نشان داد که میانگین نمرات دانش آموزان عادی در متغیر شفقت به خود( جز در مولفه های انزوا و قضاوت در برابر خود) و بهزیستی تحصیلی(جز مولفه فرسودگی ) نسبت به دانش آموزان اختلال یادگیری به طور معنی داری بیشتر بود( 05/0 p<). ولی در دو مولفه اشتراک انسانی و همسان‌سازی افراطی تفاوت معناداری بین دو گروه نشان داده نشد(05/0< p). https://jld.uma.ac.ir/article_1387_b2e3ceb0994596b057aaf3012547072e.pdf