دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 4 2 2015 03 01 The effectiveness of self-regulation learning training on academic motivation and self-efficacy of students with mathematics disorder اثربخشی آموزش یادگیری خودتنظیمی بر خودکارآمدی و رضایت از زندگی در دانش‌آموزان دارای اختلال ریاضی 6 21 258 lkd-1 FA عباس ابوالقاسمی . استاد گروه روانشناسی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی سبحان برزگر دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه محقق اردبیلی زهرا رستم اوغلی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، اداره کل کمیتهی امداد امام خمینی(ره) استان اردبیل Journal Article 2013 07 07 The purpose of the present research was to examine the effectiveness of self-regulation learning training on the self-efficacy and life satisfaction of students with dyscalculia. This is a quasi-experimental study with a pretest/post-test experimental and control group.The study population consisted of all male students of guidance schools in Behshahr. The sample consisted of 40 students with dyscalculia who were assigned to an experimental (n=20) and a control groups (n=20). To collect data, The Key Math Test,Self-Efficacy Questionnaire for Children (SEQ-C) and The Satisfaction with Life Scale were used.Self-regulated learning training was presented to the experimental group for 8 sessions during 2 month. The Analysis of Covariance showed that self-regulation learning training significantly increased self-efficacy and life satisfaction in the experimental group. The findings imply that self-regulated learning training should be an important part of treatment in the educational and counseling services provided for students with dyscalculia. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش یادگیری خودتنظیمی بر خودکارآمدی و رضایت از زندگی دانش‌آموزان دارای اختلال ریاضی بود. این مطالعه‌ی تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر دوره‌ی راهنمایی شهرستان بهشهر می‌باشد. نمونه‌ی پژوهش40 نفر(20نفر گروه آزمایش و 20نفر گروه کنترل) دارای اختلال ریاضی  بود که از میان دانش‌آموزان دوره‌ی راهنمایی شهرستان بهشهر انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون تشخیصی ریاضی کی‌مت، پرسش‌نامه‌ی خودکارآمدی کودکان و نوجوانان موریس و پرسش‌نامه‌ی رضایت از زندگی داینر و همکاران استفاده شد. آموزش یادگیری خودتنظیمی برای گروه آزمایش در 8 جلسه به مدت 2 ماه ارائه گردید.  نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش یادگیری خودتنظیمی خودکارآمدی و رضایت از زندگی دانش‌آموزان دارای اختلال ریاضی را به‌طور معنی‌داری افزایش می‌دهد. این یافته‌ها حاکی است که آموزش یادگیری خودتنظیمی روش مؤثری برای ارتقای کیفیت زندگی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ریاضی می‌باشد. https://jld.uma.ac.ir/article_258_2dda7665a79598436db8f980daac8a3a.pdf