دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 4 2016 08 22 The effectiveness of group play therapy techniques on state anxiety, positive emotions and general compatibility level in special students with learning disabilities اثربخشی تکنیک‌های بازی درمانی گروهی بر اضطراب حالت، احساسات مثبت و سطح سازگاری عمومی کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری خاص 7 24 430 FA رسول حشمتی استادیار گروه روان‌شناسی دانشگاه تبریز روح اله اصل اناری کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی رقیه شکراللهی دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشگاه تهران Journal Article 2016 08 29 The aim of this study is to investigate the effectiveness of group play therapy techniques on state anxiety, positive emotions and general compatibility level in primary school children with learning disabilities. In an experimental research design with pretest-posttest and a control group, out of 280 students from primary schools of Meshkin Shahr identified by CLDQ as students with learning disabilities 30 students were assigned to the experimental group and 30 students were assigned to the control group through available sampling method. The experimental group received 10 sessions of group play therapy. Data before and after treatment were collected by Spielberger`s State Anxiety Inventory, and Rotter`s incomplete sentences test. The multivariate analysis of variance results showed that with controlling the pre-test effect, group play therapy in experimental group compared with control group reduced the state anxiety and increased the positive emotions and general compatibility levels. These results suggest that group play therapy is an effective method to improve interpersonal relationships and decrease the negative emotions of children with learning disabilities. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی تکنیک‌های بازی درمانی گروهی بر اضطراب حالت، احساسات مثبت و سطح سازگاری عمومی کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری مقطع دبستان می‌باشد. در یک طرح پژوهش آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل، 280 دانش‌آموز مبتلا به اختلالات یادگیری از مقطع دبستان شهر مشگین شهر که با پرسش‌نامه مشکلات یادگیری کلرادو(CLDQ) تشخیص داده شده بودند که از بین آنها60 دانش‌آموز، 30 دانش‌آموز به عنوان گروه آزمایش و 30 دانش‌آموز نیز به عنوان گروه کنترل به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت 10 جلسه بازی درمانی گروهی قرارگرفتند. داده‌ها قبل و بعد از روش درمانی با استفاده از پرسش‌نامه اضطراب حالتی اسپیلبرگر و آزمون جملات ناتمام راتر جمع‌آوری شدند. یافته‌های تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که با کنترل اثرات پیش‌آزمون، بازی درمانی گروهی منجر به کاهش اضطراب حالتی و از جهتی دیگر باعث افزایش سازگاری عمومی و احساسات مثبت در گروه آزمایش شد. براساس این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که بازی درمانی گروهی روشی مؤثر در بهبود روابط بین فردی و کاهش هیجانات منفی کودکان مبتلا به اختلالات یادگیری است. https://jld.uma.ac.ir/article_430_d947f3f5b70d33ed8b72d6f68ac09c5e.pdf