دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 6 1 2016 11 21 Application of self-instruction in modifying the handwriting of students with specific learning disorder تأثیر کاربست روش خودآموزی در درمان اختلال دست خط دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص 100 120 458 FA باقر غباری بناب استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران فاطمه نصرتی استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران‌ سارا شریفی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه تهران Journal Article 2016 12 12 The current investigation describes the application of self-instruction method and its effectiveness on improving the handwriting of students with specific learning disabilities in elementary school. To do so, three individuals with dysgraphia from a school in Marivan City were selected (two male, and one female). These students referred to Learning Disabilities Center. These students were tested by handwriting problems Test developed by the investigators and useful diagnosing handwriting problems. Design of the study was Multiple baseline cross behaviors, one of the strongest experimental designs in single subject studies. Wechsler Intelligence Scale for Children-Revised (WISC-R) was used to ascertain their Level of intellectual functioning. To analyze the data, scale analysis and size index were used. Intervention consisted of ten 50-minute sessions in which application of self-instruction method was used. Results showed that application of self-instruction method was effective in modifying their handwriting Problems. Teachers can use this method in school setting to enhance handwriting of students with specific learning disabilities.   این پژوهش به‌منظور بررسی کاربست روش خودآموزی در بهبود دست خط دانش‌آموزان مقطع ابتدایی با اختلال نوشتن انجام شد. بر همین اساس 3 نفر از دانش‌آموزان ابتدایی با اختلال نوشتن که از سوی مدارس شهرستان مریوان (شامل 2 پسر و 1 دختر) معرفی شده و با استفاده از آزمون‌های محقق‌ساخته‌ی نارسانویسی و نوشتن دارای مشکل های دست خط تشخیص داده شده بودند، به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و به روش تک آزمودنی و طرح چند خط پایه‌ای با استفاده از رفتارهای مختلف یک فرد مورد پژوهش قرار گرفتند. به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات از آزمون هوش وکسلر مقیاس کودکان (WISC-R) و از روش تحلیل نمودار و شاخص اندازه‌ی اثر جهت تحلیل داده‌های پژوهش استفاده شد. مداخله ها بر این دانش‌آموزان در 10 جلسه‌ی 50 دقیقه‌ای جهت کاربست روش خودآموزی انجام شد. یافته‌ها نشان داد که کاربست روش خودآموزی بر بهبود کیفیت دست خط آزمودنی‌های مورد مطالعه تأثیر داشته است. همچنین روش خودآموزی بر درمان دست خط دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص مؤثر است و معلمان می‌توا‌نند از این روش آموزشی برای بهبود عملکرد نوشتن در این دانش‌آموزان استفاده کنند. https://jld.uma.ac.ir/article_458_0ab0c40bad98ca6cd6fcf3982db8c98a.pdf