دانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220Comparing the Effectiveness of Training of Self-Expression Skills and Self-Monitoring Strategies on Academic Self-Efficacy in Students with Learning Disabilityمقایسه اثربخشی آموزش مهارتهای ابراز وجود و راهبردهای خودنظارتی بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان با ناتوانی یادگیری617277410.22098/jld.2024.14482.2147FAشهنازاحمدیدانشجوی دوره دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایرانعلیشیخ الاسلامیاستاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران0000-0002-7700-7206اصغرنخستین گلدوستاستادیار، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایرانJournal Article20240119<strong>Objective: </strong>The purpose of this study was to comparing the effectiveness of training of self-expression skills and self-monitoring strategies on academic self-efficacy in students with learning disability.<br /><strong>Methods:</strong><strong> </strong>The method of the current research was an experiment with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of this research included all the students enrolled in the learning disabilities center of Ardabil city in the academic year of 2022-2023, from among them 45 people were selected by available sampling and after random replacement, they were studied in three experimental groups and a control group (15 people in each group) were selected. The data collection tool was the academic self-efficacy questionnaire. The implementation process of self-expression skills and self-monitoring strategies were carried out for 10 one-hour sessions, and the control group did not receive any intervention. The results were analyzed using Univariate Covariance Test.<br /><strong>Results:</strong> The results of the covariance analysis showed that after controlling the effects of the pre-test, there is a statistically significant difference between the average scores of the three experimental and control groups in the total score of the academic self-efficacy variable.<br /><strong>Conclusion:</strong><strong> </strong>Therefore, teaching self-expression skills and self-monitoring strategies are effective approaches to improve students' academic self-efficacy. <strong>اهداف: </strong>هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش مهارتهای ابراز وجود و راهبردهای خودنظارتی بر خودکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان با ناتوانی یادگیری بود.<br /><strong>مواد و روش ها:</strong> روش پژوهش، آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان ثبتنام شده در مرکز ناتوانیهای یادگیری آموزش و پرورش شهر اردبیل در سالتحصیلی 1403-1402 بود. از این میان، تعداد 45 نفر بهصورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و پس از جایگزینی تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل، مورد مطالعه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). برای جمعآوری دادهها، از پرسشنامهی خودکارآمدی تحصیلی استفاده شد. مهارتهای ابراز وجود و راهبردهای خودنظارتی به مدّت 10 جلسهی یک ساعته به گروههای آزمایش آموزش داده شد و گروه کنترل هیچ مداخلهای را دریافت نکرد.<br /><strong>یافتهها: </strong>دادهها با استفاده از آزمون کوواریانس تک متغیری تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بعد از کنترل اثرات پیشآزمون، تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات گروههای آزمایش و کنترل در نمرهی کل متغیر خودکارآمدی تحصیلی وجود دارد.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>بنابراین، آموزش<strong> </strong>مهارتهای ابراز وجود و راهبردهای خودنظارتی رویکردهای مؤثری برای ارتقاء خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری میباشند.https://jld.uma.ac.ir/article_2774_940762cc26631095fb07a06df92c7160.pdfدانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220Effectiveness of mindfulness on self-esteem and social
interactions of students with dyslexiaاثر بخشی ذهن آگاهی بر عزت نفس و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارای نارساخوانی1831283210.22098/jld.2024.14138.2131FAفرشتهزارعیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.محیایاریگرروشاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانJournal Article20231129Objective: The purpose of this research was to investigate the effectiveness of mindfulness on self-esteem and social interaction of students with dyslexia.<br />Methods: The present study was a semi-experimental study with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population of this research included all students with dyslexia in Neishabur city in the academic year of 2022-2023, 30 people (15 people in each group) were selected by available sampling method. Cooper Smith's self-esteem questionnaires (1976) and Carol Glass's social interaction perception questionnaire (1994) were used to collect data. The experimental group received the mindfulness skills test of Kabat-Zinn et al. (1992). The control group did not receive any intervention. Data were analyzed using SPSS version 23 software and multivariate analysis of covariance test<br />Results: The results showed that there is a significant difference between the experimental and control groups in the post-test in self-esteem and social interaction (P<0.05) and the experimental group has higher self-esteem and social interaction.<br />Conclusion: According to the obtained results, it can be said that the mindfulness program was effective in improving the self-esteem and social interaction of children with dyslexia. Therefore, it is suggested that specialists and therapists use this intervention to improve the self-esteem and social interaction of children with dyslexia.هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی ذهن آگاهی بر عزت نفس و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی بود.<br />مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی شهرستان نیشابور در سال تحصیلی 1402-1401 بود، که به روش نمونه گیری در دسترس 30 نفر(هر گروه 15 نفر) انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های عزت نفس کوپر اسمیت (1976) و پرسشنامه ادراک تعامل اجتماعی کارول گلاس (1994) استفاده شد. گروه آزمایش مهارت های ذهن آگاهی کابات زین و همکاران (1992) را دریافت کردند. گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند.<br />یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون در عزت نفس و تعامل اجتماعی تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0>P) و گروه آزمایش از عزت نفس و تعامل اجتماعی بالاتری برخوردار است.<br />نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده، می توان گفت برنامه ذهن آگاهی بر بهبود عزت نفس و تعامل اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نارساخوانی اثربخش بود. لذا پیشنهاد میشود متخصصان و درمانگران از این مداخله برای بهبود عزت نفس و تعامل اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نارساخوانی استفاده نمایند.https://jld.uma.ac.ir/article_2832_29c3da7003866700b756d3bfcb10cec0.pdfدانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220The effect of computer-assisted cognitive rehabilitation based on working memory on improving the executive functions of students with specific learning disabilitiesتأثیرتوانبخشی شناختی رایانهیار مبتنی بر حافظه فعال بر بهبود کارکردهای اجرایی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص3245284710.22098/jld.2024.14448.2146FAمحبصالحیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، مؤسسه آموزش عالی راهبرد شمال، رشت، ایرانفاطمهپورآقا رودبردهاستادیار گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی راهبرد شمال، رشت، ایرانسید موسیکافیاستاد گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانJournal Article20240119<strong>Objective:</strong> The purpose of this study was to investigate the effect of computer-aided cognitive rehabilitation on improving the working memory of students with specific learning disabilities.<br /><strong>Methodology:</strong> The research design is semi-experimental with pre-test and post-test and without control group. The research sample included 15 students with specific learning disabilities who were purposefully selected among those who referred to public and private Learning Disabilities Centers of Bandar-e Anzali city and received computer-based cognitive rehabilitation training for eight 1-hour sessions. The research tools included, Raven's Progressive Matrices Intelligence Test (2000), N-Back Working Memory Test and Cogmed Cognitive Rehabilitation Package (2016). The obtained data were analyzed by one-way analysis of variance test.<br /><strong>Results</strong>: The results of this research showed that there was a significant difference in all the main components of the investigated executive functions (number of correct answers and response time) in the post-test stage compared to the pre-test in terms of the improvement of executive functions (P<0.05).<br /><strong>Conclusion:</strong> The computer-aided cognitive rehabilitation method based on active memory by creating a kind of learning experience is effective in improving the active memory of children with dyslexia, so it is suggested to use the above intervention method in learning problems centers.<br /> <strong>هدف:</strong> هدف این مطالعه، بررسی تأثیر توانبخشی شناختی رایانه یار بر بهبود حافظه فعال دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود.<br /><strong>روشها:</strong> طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی همراه با پیشآزمون و پسآزمون، بدون گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 15 دانش آموز دارای اختلال یادگیری خاص بودند که به صورت هدفمند از بین مراجعهکنندگان به مراکز اختلالات یادگیری دولتی و خصوصی شهرستان بندر انزلی انتخاب شدند و به مدت 8 جلسه 1 ساعته، آموزش توانبخشی شناختی مبتنی بر رایانه را دریافت نمودند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون هوش ماتریس های پیشرونده ریون (2000)، آزمون سنجش حافظه کاری ان بک و بسته توانبخشی شناختی کاگمد (2016) بود. داده های به دستآمده، با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج پژوهش نشان داد که در همه مؤلفه های اصلی حافظه کاری مورد بررسی (تعداد پاسخ درست و زمان پاسخ) در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون از نظر بهبود حافظه کاری تفاوت معنی دار وجود داشت (05/0> P).<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>روش توانبخشی شناختی رایانه یار مبتنی بر حافظه فعال با ایجاد نوعى تجربة یادگیرى، در بهبود حافظه فعال کودکان مبتلا به نارساخوانی مؤثر است، لذا پیشنهاد می شود از روش مداخله ای فوق در مراکز مشکلات یادگیری استفاده گردد.https://jld.uma.ac.ir/article_2847_e7e36b5ccdaa0149c993b9c34f935d90.pdfدانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220Investigation of the mediating role of implicit learning in the relationship between spatial cueing and visual search with students' dyslexia in the second languageبررسی نقش واسطه ای یادگیری ضمنی در ارتباط بین نشانهدهی فضایی و جستجوی بصری با نارساخوانی دانش آموزان در زبان دوم4659284810.22098/jld.2024.13347.2106FAمظفرغفاریاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمحمدنریمانیاستاد ممتاز گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانیوسفحضرتیاستادیار، گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانهادیجابریانکارشناسی ارشد، گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران.Journal Article20230720<strong>Objective:</strong> The present research was conducted with the aim of investigation of the mediating role of implicit learning in the relationship between spatial cueing and visual search with students' dyslexia in the second language.<br /><strong> Methods:</strong> The method of the current research was path analysis correlation. Participants were selected from among the students of the first secondary schools of Tabriz in 2022 through purposive sampling. To collect data, the dyslexia subscale of the Colorado learning disability questionnaire and Coglab software were used. To determine the significance of the mediating relationships of the model, Bootstrap and Sobel tests were used in Amos software and SPSS version 24.<br /><strong>Resuts:</strong> The results showed that the variables of implicit learning, spatial cueing and visual search played a role in explaining the students' second language dyslexia model which in total, 49% of the variance of second language dyslexia was explained through model variables. The direct effect of implicit learning (-0.47) and visual search (-0.34) was significant in estimating students' second language dyslexia. But the direct effect of spatial cueing was not significant at the 5% level. The indirect effect of visual search (t-value = 2.08) and spatial cueing (t-value = 1.98) was significant (P < 0.05) with the mediation of the mediating role of implicit learning.<br /><strong>Conclusion</strong><strong>:</strong> Considering the role of spatial cueing, implicit learning and visual search in explaining the model of students' dyslexia, it seems that students' dyslexia can be resolved by strengthening spatial marking, implicit learning and visual search.<strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای یادگیری ضمنی در ارتباط بین نشانهدهی فضایی و جستجوی بصری با نارساخوانی دانشآموزان در زبان دوم انجام شد.<br /><strong>روشها:</strong> روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری مطالعه، دانشآموزان مقطع متوسطه اول(هفتم، هشتم، نهم) شهر تبریز در سال 1401 بودند، که بااستفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 254 نفر برای مطالعه انتخاب شدند. خرده مقیاس نارساخوانی پرسشنامه ناتوانی یادگیری کلرادو (Colorado) و برنامه کاک لب (CogLab) در جمع آوری دادهها، مورد استفاده قرار گرفتند، و برای تعیین معنیداری روابط میانجی مدل، از آزمون Bootstrap و Sobel در بستر نرم افزار AMOS و SPSS (نسخه 24) استفاده شد<br />یافتهها: نتایج نشان داد که یادگیری ضمنی، نشانهدهی فضایی و جستجوی بصری در تبیین مدل نارساخوانی دانشآموزان در زبان دوم نقش داشتند که در مجموع 49 درصد از واریانس نارساخوانی زبان دوم از طریق متغیرهای مدل تبیین شد. اثر مستقیم یادگیری ضمنی(47/0-) و جستجوی بصری (34/0-) در برآورد نارساخوانی زبان دوم دانش آموزان معنیدار بود. اما اثر مستقیم نشانهدهی فضایی در سطح 5 درصد معنیدار نبود. اثر غیر مستقیم جستجوی بصری (08/2=t-value ) و نشانهدهی فضایی (98/1=t-value) با میانجیگری نقش واسطهای یادگیری ضمنی معنیدار بود (05/0>P ).<br /><strong>نتیجهگیری</strong><strong>:</strong> با توجه به نقش نشانهدهی فضایی، یادگیری ضمنی و جستجوی بصری در تبیین مدل نارساخوانی دانش آموزان، به نظر میرسد با تقویت نشانهدهی فضایی، یادگیری ضمنی و جستجوی بصری میتوان نارساخوانی دانشآموزان را برطرف کرد.https://jld.uma.ac.ir/article_2848_948688fbcee509ac0495423cb0867c0b.pdfدانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220Challenges of Emotion Regulation and Its Outcomes in Interpersonal Relationships of Children with Learning Disabilities: A Qualitative Studyچالشهای تنظیم هیجان و پیامدهای ناشی از آن در روابط بینفردی کودکان دارای ناتوانیهای یادگیری: مطالعۀ کیفی7460284010.22098/jld.2024.14230.2136FAسیده فاطمهموسویدانشیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، پژوهشکده زنان، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران.نرگسساداتحسینیکارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران.مهنازاخوان تفتیاستاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران0000-0003-3018-1119Journal Article20231215Objective: The current study investigates the challenges of emotion regulation and its consequences on the interpersonal relationships of children with learning disabilities in Tehran.<br />Methods: The research approach was qualitative and the research method was content analysis. The participants were all female elementary students with learning disabilities and their teachers living in Tehran in the academic year of 2023-24, that 15 students between 9-11 years old and their teachers with Mage of 42.6 years through purposeful sampling were invited to participate in the study.<br />Results: The results showed seven categories and 16 subcategories including confrontational and corrosive communication style, devaluing communication style, pseudo-relationship without depth, dual being control and controllability, emotional immaturity, inappropriate emotional responses, and strategies based on inhibition and suppression.<br />Conclusion: In general, emotion regulation challenges in students with learning disabilities can lead to a decrease in positive relationships, isolation and tension, reduced self-confidence, and reduced social interactions. Therefore, creating a supportive environment and strengthening their emotion regulation skills can improve their social relations and help them cope with these challenges better.هدف: پژوهش حاضر با هدف مطالعۀ چالشهای تنظیم هیجان و پیامدهای ناشی از آن در روابط بینفردی کودکان دارای ناتوانی یادگیری شهر تهران انجام شد. <br />روشها: رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش، از نوع تحلیل محتوا بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دختر دارای ناتوانی یادگیری مشغول به تحصیل در مقطع ابتدایی و معلمان ساکن تهران در سال تحصیلی 2-1401 بودند که از آن میان 15 دانشآموز بین 11-9 سال، همراهِ معلمانشان با میانگین سنی 6/42 سال به صورت هدفمند برای شرکت در مصاحبه دعوت به همکاری شدند. <br />یافتهها: تحلیل محتوای حاصل از مصاحبهها در هفت مقوله و 16 زیرمقوله شامل: سبک ارتباطی پرکشمکش و فرساینده، سبک ارتباط ناارزندهساز، شبهرابطه بدونژرفا، دوگانۀ کنترلگری و کنترلپذیری، ناپختگی هیجانی، نابرازندگی پاسخهای هیجانی و راهبردهای مبتنی بر بازداری و سرکوب طبقهبندی شد.<br />نتیجهگیری: بهطور کلی، چالشهای تنظیم هیجان در دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری میتواند به کاهش روابط مثبت، ایجاد انزوا و تنش، کاهش اعتماد به نفس و کاهش تعاملات اجتماعی منجر شود، بنابراین، ایجاد فضای حمایتکننده و آموزش مهارتهای تنظیم هیجان به آنها میتواند بهبود روابط اجتماعی آنان را تسهیل کرده، به آنها در مقابلۀ بهینه با مشکلات تعاملی کمک میکند.https://jld.uma.ac.ir/article_2840_3ad3bcbb1a651fe0599be5e8a93e2361.pdfدانشگاه محقق اردبیلیناتوانی های یادگیری2251-867313220240220The effectiveness of teaching cognitive-metacognitive strategies on the motivation to progress and academic vitality of students with learning disabilitiesاثربخشی آموزش راهبردهای شناختی- فراشناختی بر انگیزه پیشرفت و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان دارای ناتوانیهای یادگیری7587283910.22098/jld.2024.14414.2143FAمحمدرضانصیری گرمه چشمهکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.محمدفتحیکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.مرتضیجاویدپوردکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20240109<strong>Objective:</strong> The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of teaching cognitive-metacognitive strategies on the motivation to progress and academic vitality of students with learning disabilities.<br /><strong>Methods:</strong> The research method was an experiment with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of the research includes all students with learning disabilities in the elementary school of Ardabil who were studying in the academic year 1401-1402. 40 students were selected by available sampling method and randomly replaced in two experimental and control groups. The research tools included Martin and Marsh Academic Vitality Questionnaire, Colorado Learning Difficulties Questionnaire, Hermans Achievement Motivation and Raven Intelligence Test. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance test.<br /><strong>Results:</strong> The findings of the research showed that the teaching of cognitive-metacognitive strategies is effective and has a direct and significant effect on the motivation of progress and academic vitality of students with learning disabilities (P<0.01). Based on the findings, it can be concluded that the training of cognitive and metacognitive strategies can help to improve the motivation of progress and academic vitality of students, which in itself leads to an increase in performance and academic progress of students.<br /><strong>Conclusion:</strong> According to these results, cognitive and metacognitive strategies should be used in educational environments in addition to other methods of increasing attention and improving executive functions in children with learning disabilities. Also, by teaching cognitive strategies to students, it is possible to increase their motivation to read.<strong>اهداف:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی- فراشناختی بر انگیزه پیشرفت و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری انجام گرفت<strong> </strong><br /><strong>مواد و روش ها: </strong>روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری دبستانی شهر اردبیل که در سال تحصیلی 1401-1402 مشغول تحصیل بودند، است. 40 دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش، پرسشنامه مشکلات یادگیری کلرادو، انگیزه پیشرفت هرمنس و آزمون هوش ریون بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره تحلیل شدند.<br /><strong>یافته ها:</strong> یافته های پژوهش نشان داد که آموزش راهبردهای شناختی- فراشناختی بر انگیزه پیشرفت و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری اثربخش بوده و تأثیر مستقیم و معنی داری دارد (01/0>P) است. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش راهبردهای شناختی و فراشناختی می تواند به بهبود انگیزه پیشرفت و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان کمک کند که این امر خود منجر به افزایش عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می گردد.<br /><strong>نتیجه گیری:</strong> با توجه به این نتایج از لحاظ کاربردی در محیط های آموزشی در کنار سایر شیوه های افزایش توجه و بهبود کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری از راهبردهای شناختی و فراشناختی استفاده شود؛ همچنین با آموزش راهبردهای شناختی به دانش آموزان می توان انگیزش خواندن آنها را افزایش دادhttps://jld.uma.ac.ir/article_2839_90118d8b9fc6520744b7582a8ba85c58.pdf