دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 The Effectiveness of a Game-Based Intervention Package Grounded in Piaget’s Theory of Cognitive Development on Mathematical Concept Learning and Spatial Visualization in Students with Mathematics Learning Disorder اثربخشی بسته بازی‌های مبتنی بر نظریه تحول شناختی پیاژه بر یادگیری مفاهیم ریاضی و تجسم فضایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی 1 12 4046 10.22098/jld.2025.17187.2249 FA سحر بدری بگه جان دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. باقر غباری بناب استاد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران رضا قربان جهرمی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محسن امیری دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article 2025 04 14 Objective: The present study was conducted to determine the effectiveness of a game package based on Piaget’s theory of cognitive development on the learning of mathematical concepts and spatial visualization in students with mathematics learning disorders. Methods:This study employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest format, including a control group and a three-month follow-up. The population consisted of all students with mathematics learning disorders in Tehran during the 2024–2025 academic year. From this population, 30 third-grade male students diagnosed with mathematics learning disorders were selected through convenience sampling from Imam Hossein Boys’ School, all meeting inclusion criteria. They were randomly assigned to experimental and control groups, each with 15 participants. Instruments included the Cube Design subtest of the Wechsler Intelligence Scale for Children—Fifth Edition (2014) and a researcher-developed mathematics concepts test (2024). The game package based on Piaget’s cognitive development theory was implemented in 10 sessions of 60 minutes for the experimental group. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance with SPSS version 27. Results: The game package based on Piaget’s theory of cognitive development significantly improved mathematical concepts (P < 0.05) and spatial visualization (P < 0.05) in the experimental group, and this effectiveness persisted at the follow-up stage. Conclusion: Game-based interventions grounded in Piaget’s cognitive development theory effectively improve mathematical concepts and spatial visualization in students with mathematics learning disorders. It is recommended that practitioners use this game package to enhance learning of mathematical concepts and spatial visualization in this population. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته بازی‌های مبتنی بر نظریه تحول شناختی پیاژه بر یادگیری مفاهیم ریاضی و تجسم فضایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون همراه با گروه کنترل به همراه دوره پیگیری3 ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود. از بین جامعه هدف 30 دانش آموز پایه سوم دبستان با اختلال ریاضی، به صورت نمونه گیری در دسترس از مدرسه‌ی پسرانه امام حسین که واجد ملاک‌های ورود به پژوهش بودند، انتخاب و در 2 گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) به شیوه تصادفی گمارش شدند. ابزارها شامل خرده آزمون طراحی‌های مکعب‌های آزمون هوش وکسلر 5 (2014) و آزمون محقق ساخته مفاهیم ریاضی (1403) بود. بسته‌ی بازی‌های مبتنی بر نظریه‌ی تحول شناختی پیاژه در 10جلسه‌ی 60 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر و نسخه 27 نرم افزار SPSS تحلیل شد.

https://jld.uma.ac.ir/article_4046_a69940e5d134af943bf5b9242b368142.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 The Effect of Attributional Retraining Method on Learned Helplessness and Academic Self-Concept and Academic Procrastination of Students with Specific Learning Disabilities تأثیر روش آموزش بازسازی اِسنادی بر درماندگی آموخته شده و خودپنداره‌ی تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص 13 27 4058 10.22098/jld.2025.17704.2261 FA زینب رضاپور کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. فاطمه بهجتی اردکانی استادیار گروه مشاوره دانشکده علوم انسانی اجتماعی دانشگاه اردکان،اردکان،ایران یاسر رضاپور میرصالح دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران Journal Article 2025 06 24 Objective: Students with specific learning disabilities have pessimistic attributional styles due to their continuous experience of academic failures. This study was conducted with the purpose of investigating the effect of attributional reconstruction method on learned helplessness, academic self-concept, and academic procrastination of students with specific learning disabilities. Methods: The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population included students with specific learning disabilities in elementary school in Qom who were receiving education in learning disability centers. For the research sample, 30 students who obtained the lowest score in the attributional styles questionnaire were selected using the available sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received the cognitive retraining program in 11 session’s 45-minute and the control group only participated in center's conventional programs. Research tools included questionnaires attributional styles (Kaslow & Tannenbaum, 1996), learned help‌lessness (Quinless & McDermott, 1982), academic self-concept (Mendaglio & Pyryt, 1995), academic procrastination (Solomon & Rothblum, 1984), which were administered in two stages: pre-test and post-test. Research data were analyzed using analysis of covariance in SPSS-26 software. Results: The results showed that attributional retraining training was effective in increasing academic self-concept and reducing learned helplessness and academic procrastination in students with specific learning disabilities (P<0.01). Conclusion: Therefore, the attributional reconstruction training program can be used to improve academic self-concept and reduce learned helplessness and academic procrastination in students with specific learning disorders. هدف: دانش‌آموزان با اختلالات یادگیری خاص، به دلیل تجربه مداوم شکست‌های تحصیلی، دارای سبک‌های اِسنادی بدبینانه می‌باشند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر روش بازسازی اِسنادی بر درماندگی آموخته‌شده، خودپنداره تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری خاص، انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری خاص در مقطع ابتدایی شهر قم بود که در مراکز اختلالات یادگیری، در حال آموزش بودند. برای نمونه پژوهش، 30 نفر از دانش-آموزانی که کمترین نمره را در پرسشنامه سبک‌های اسنادی بدست آوردند؛ با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در در دو گروه آزمایش و کنترل، گمارده شدند. گروه آزمایش، برنامه بازآموزی شناختی را طی 11 جلسه 45 دقیقه‌ای، دریافت نمودند و گروه کنترل فقط در برنامه‌های متداول مرکز، شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های سبک‌های اِسنادی (کازلو و تانن‌بام، 1996)، درماندگی آموخته‌شده (کوینلس و مک‌درمات، 1982)، خودپنداره تحصیلی (منداگلیو و پی‌ریت، 1995)، اهمال‌کاری تحصیلی (سولومون و راثبلوم، 1984)، بود که در دو مرحله پیش‌‌آزمون و پس آزمون اجرا شدند. داده‌های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس در نرم‌‌افزار SPSS-26، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش بازسازی اِسنادی بر افزایش خودپنداره تحصیلی و کاهش درماندگی آموخته‌شده و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری خاص اثربخش بوده است (01/0>P). نتیجه‌گیری: بنابراین، می‌توان از برنامه آموزشی بازسازی اِسنادی در زمینة بهبود خودپنداره تحصیلی و کاهش درماندگی آموخته‌شده و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص، استفاده نمود

https://jld.uma.ac.ir/article_4058_2280ee1c28c6abaae5e1634afc222032.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 The Effectiveness of LEGO Therapy on Executive Functions in Students with Specific Learning Disorder اثربخشی لگودرمانی بر کارکرد‌های اجرایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص 28 39 3967 10.22098/jld.2025.17398.2257 FA علی شیخ الاسلامی استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0002-7700-7206 فاطمه ظریفی کارشناسی‌ارشد روانشناسی تربیتی، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. نسترن سیداسماعیلی قمی استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. حسین قمری گیوی استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل ایران. Journal Article 2025 06 02 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of LEGO therapy on the executive functions of students with specific learning disorder. Method: This research employed a semi-experimental design with a pre-test–post-test and control group. The statistical population consisted of male students with Specific Learning Disorder in District 5 of Mashhad during the 2023–2024 academic year. Using available sampling, 30 students were selected as the study sample. Participants in the experimental group received 10 sessions of LEGO therapy and for the control group, no LEGO therapy sessions were conducted. Data were collected using the Behavior Rating Inventory of Executive Function (BRIEF, 2000). Covariance analysis test was used to analyze the data by using SPSS version 26 software. Results: The findings showed that LEGO therapy was effective on the executive function of students with specific learning disorders (p<0.01) and the students of the experimental group had a significantly better executive function in the post-test compared to the students of the control group. Conclusion: The current study showed that the LEGO therapy program, by making changes in the structures of the neurons and the inherent and basic flexibility of the brain, has improved the executive functions in the children of the experimental group compared to the control group. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی لگودرمانی بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص انجام گرفت. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پژوهش را دانش‌آموزان پسر با اختلال یادگیری خاص ناحیه 5 شهر مشهد در سال‌تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس30 دانش‌آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش، 10 جلسه لگودرمانی را دریافت نمودند و برای گروه کنترل جلسات لگودرمانی اجرا نشد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی کارکرد‌های اجرایی (بریف، 2000) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس، تحت نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که لگودرمانی بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص اثربخش بوده است (P<0/01) و دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با دانش‌آموزان گروه کنترل در پس‌آزمون به طور معناداری کارکردهای اجرایی بهتری داشتند. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که برنامه‌ی لگودرمانی با ایجاد تغییراتی در ساختارهای نورون‌ها و انعطاف‌پذیری درونزاد و اصلی مغز، سبب بهبود کارکردهای اجرایی در دانش‌آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. بنابراین، استفاده از لگودرمانی در بهبود کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص پیشنهاد می‌شود.

https://jld.uma.ac.ir/article_3967_dca273e7f8e4e43dd0ec3c5f80a3ce46.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 Exploring mothers' participation in the academic affairs of students with specific learning disabilities: A qualitative study واکاوی مشارکت مادران در امور تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص: یک مطالعه کیفی 40 51 4029 10.22098/jld.2025.16843.2239 FA مهشاد صادقی وصفی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه یزد کاظم برزگر بفروئی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه یزد محسن شاکری دانشیارگروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، لیلا اکرمی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه یزد Journal Article 2025 02 21 Objective: The purpose of the present study was to investigate the participation of mothers in the educational affairs of children with specific learning disorder in Yazd city. Method: The present study was qualitative and phenomenological in nature. The target group was mothers of students with specific learning disabilities who were involved in their children's academic affairs. Nine mothers from Yazd were selected through criterion-based purposive sampling, and the sample size was determined to be theoretically saturated. The research tool was a semi-structured in-depth interview. In this study, the method proposed by Smith (1995) was used to analyze the data. Results: The results of the interview analysis included 847 open codes and ultimately 8 main themes and 66 subthemes. The main themes included: the mother's integration with educational needs, the mother's trial and error and referral and actions appropriate to the psychologist's opinion, educational psychological characteristics, educational environment, family environment, the mother's suffering and failure to resolve the problem, and the effect of the child's dependence on participation. Conclusion: The results of the study of mothers' experiences in the academic affairs of children with specific learning disabilities showed that mothers may have positive or negative experiences in the field of participation in their children's academic affairs. Mothers' participation in academic affairs has consequences that can affect the performance of these students, the teacher's teaching methods, and the mental health of mothers. هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی مشارکت مادران در امور تحصیلی کودکان با اختلال یادگیری خاص در شهر یزد انجام شده است. روش ها: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف مادران دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص بودند که درگیر مشارکت در امور تحصیلی فرزند خود بودند. تعداد 9 نفر از مادران شهر یزد به صورت نمونه‌گیری هدفمند ملاک مدار انتخاب شدند و حجم نمونه به گونه اشباع نظری تعیین شد. ابزار پژوهش مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته بود. در این تحقیق برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش پیشنهادی اسمیت (۱۹۹۵) استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل مصاحبه ها شامل، 847 کد باز و در نهایت 8 مضمون اصلی و 66 مضمون فرعی بود. مضامین اصلی شامل: درآمیختگی مادر با نیازهای تحصیلی، آزمون و خطایی مادر و رجوع و اقدامات متناسب با نظر روانشناس، ویژگی‌های روان شناختی تحصیلی، محیط آموزشی، محیط خانواده، رنج مادر و عدم رفع مشکل و اثر وابستگی فرزند به مشارکت بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از بررسی تجارب مادران در امور تحصیلی فرزندان دارای اختلال یادگیری خاص نشان داد، ممکن است مادران تجارب مثبت یا منفی در زمینه مشارکت در امور تحصیلی فرزند خود داشته باشند. مشارکت مادران در امور درسی، دارای پیامدهایی است که می‌تواند بر عملکرد این دانش آموزان، روش تدریس معلم و سلامت روان مادران تاثیرگذار باشد.

https://jld.uma.ac.ir/article_4029_524109c4d2fcd730e3a23d4e05a08981.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 The Effect of the Sensory-Motor Integration Exercising Program Based on the Game Sense Approach on the Motor Proficiency of Children with Learning Disorder اثر برنامه تمرینی یکپارچگی حسی ـ حرکتی مبتنی بر رویکرد حس بازی بر تبحر حرکتی کودکان دارای اختلال یادگیری 52 66 4038 10.22098/jld.2025.17692.2260 FA هانیه قاسمیان مقدم گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران حسن محمدزاده گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2025 06 22 Objective Childhood is considered a critical time for the development of motor skills; therefore, introducing new educational methods to reduce the negative effects of learning disorder is of particular importance. The aim of the present study was to investigate the effect of sensory-motor integration exercising program based on the game sense approach on the motor proficiency of children with learning disorder. Methods This study was conducted as a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. 36 children with learning disorder were selected through convenience sampling and randomly assigned to three exercise and control groups. The exercise groups participated in two 60-minute sessions per week for 8 weeks. During this period, the control group received their normal training. The motor proficiency of the subjects was measured by the Burininks-Oseretsky test. The combined analysis of variance test was used for statistical analysis. Results Sensory-motor integration exercising program based on the game sense approach improved the motor skills of children with learning disorder in the game sense group compared to the control group in all variables and compared to the goal-oriented group in some variables; also, the presented motor intervention improved the motor skills of the goal-oriented group compared to the control group in some variables. conclusion Sensory-motor integration exercises based on the game sense approach can be effective as an motor intervention to improve the motor proficiency of children with learning disorder. هدف دوران کودکی زمان حیاتی جهت رشد مهارت های حرکتی، در نظر گرفته می شود؛ از این رو معرفی روش های جدید آموزشی در جهت کاهش اثرات منفی اختلال یادگیری، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات یکپارچگی حسی ـ حرکتی مبتنی بر رویکرد حس بازی بر تبحر حرکتی کودکان با اختلال یادگیری بود. روش ها این پژوهش به صورت نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. 36 نفر از کودکان با اختلال یادگیری به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند. گروه های تمرین به صورت دو جلسه 60 دقیقه ای در هفته، در بازه زمانی 8 هفته در تمرینات شرکت کردند. در این مدت، گروه کنترل آموزش های عادی خود را دریافت کردند. تبحر حرکتی آزمودنی ها، توسط آزمون برونینکس ـ اوزرتسکی سنجیده شد. جهت تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس مرکب استفاده گردید. یافته ها برنامه تمرینی یکپارچگی حسی ـ حرکتی مبتنی بر رویکرد حس بازی موجب بهبود تبحر حرکتی کودکان با اختلال یادگیری در گروه حس بازی نسبت به گروه کنترل در تمامی متغیرها و نسبت به گروه هدفمدار در بعضی متغیرها شد؛ همچنین مداخله حرکتی ارائه شده موجب بهبود تبحر حرکتی در گروه هدفمدار نسبت به گروه کنترل در بعضی متغیرها شد. نتیجه گیری تمرینات یکپارچگی حسی ـ حرکتی مبتنی بر رویکرد حس بازی می تواند به عنوان یک مداخله حرکتی بر بهبود تبحر حرکتی کودکان با اختلال یادگیری اثرگذار باشد.

https://jld.uma.ac.ir/article_4038_92fca6efb4aaf0d2dfd94f75454d0083.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 The Effectiveness of Rehabilitation Exercises With and Without Counseling Patterns on the Handwriting skills of Students With Writing Disorders اثربخشی تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر مهارت دست‌نویسی دانش‌آموزان دارای اختلال نوشتن 67 79 4021 10.22098/jld.2025.16968.2244 FA هستی محمودی میمند . دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمدرضا بلیاد استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران صادق نصری دانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Journal Article 2025 03 16 The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of rehabilitation exercises with and without counseling patterns on the handwriting skills of students with writing disorders. Method: The research was applied and semi-experimental, which was conducted as a pre-test and post-test with a control group. The statistical population of the research included female students with writing disorders in the sixth grade of normal public schools in district 4 of Karaj city. For this purpose, 45 people from the statistical population were randomly divided into three groups of 15 people (rehabilitation exercise group, rehabilitation exercise + counseling group, and control group). In the stages before and after the intervention, the Minnesota handwriting skill test (1993) and Fallah Chai's writing disorder (1374) were used. Rehabilitation interventions were in 10 60-minute sessions for the rehabilitation group. Counseling sessions were also conducted in 8 sessions of 60 minutes for the counseling group. To analyze the data, multivariate of covariance (MANCOVA) and Bonferroni's post hoc test were used in the SPSS-26 software environment at the level of 0.05. Results: Rehabilitation exercises with and without counseling patterns a significant effect on improving handwriting skills and reducing students' writing disorders (P<0.05). rehabilitation exercises with counseling patterns had a greater effect than rehabilitation exercises without counseling patterns on improving handwriting skills and reducing students' writing disorders (P<0.05). Conclusion: If counseling patterns are used along with rehabilitation exercises, it is possible to witness the improvement of handwriting skills and the reduction of writing disorders in students. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر مهارت دست‌نویسی دانش‌آموزان دارای اختلال نوشتن انجام گردید. روش : پژوهش از نوع کاربردی و نیمه‌آزمایشی بود که به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر دارای اختلال نوشتن پایه ششم مدارس دولتی عادی در منطقه 4 شهر کرج بود. بدین منظور 45 نفر از بین جامعه آماری به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. در مراحل قبل و بعد از مداخله از آزمون مهارت دست‌نویسی مینه سوتا (1993) و اختلال نوشتن فلاح چای (1374) استفاده گردید. مداخلات توانبخشی در 10 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه توانبخشی به صورت گروهی اجرا شد. جلسات مشاوره‌ای نیز در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه مشاوره اجرا گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری (مانکووا) و آزمون تعقیبی بونفرونی در محیط نرم‌افزار SPSS-26 در سطح 05/0 استفاده گردید. یافته‌ها: تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن دانش‌آموزان، تأثیر معنادار داشت (05/0>P). تمرینات توان‌بخشی با الگوهای مشاوره‌ای تأثیر بیشتری نسبت به تمرینات توان‌بخشی بدون الگوهای مشاوره‌ای بر بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن دانش‌آموزان داشت (05/0>P). نتیجه‌گیری:‌ درصورتی که از الگوهای مشاوره‌ای در کنار تمرینات توان‌بخشی استفاده شود، می‌توان بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن را در دانش‌آموزان شاهد بود.

https://jld.uma.ac.ir/article_4021_65c31ac588cdfd7a7549f39eb33a3bc4.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 14 4 2025 08 23 Examining the Effectiveness of Self-Regulation Strategy Development Training on Improving Self-Efficacy, Emotional Regulation, and Achievement Motivation in Students with Learning Disabilities اثربخشی آموزش مبتنی بر توسعه راهبرد خودتنظیمی بر بهبود خودکارآمدی،کنترل هیجان و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری 80 94 4034 10.22098/jld.2025.17297.2251 FA محمد نریمانی روانشناسی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، محقق اردبیلی، اردبیل،ایران. علی جباری قوزلوجه روانشناسی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه تبریز،تبریز،ایران. آیناز شهریور روانشناسی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران Journal Article 2025 04 26 Objective: This study aimed to investigate the effectiveness of self-regulation strategy development training on self-efficacy, emotional regulation, and motivation for achievement in students with learning disabilities. Methods: A semi-experimental design with a pretest-posttest and a control group was employed. The research population included all enrolled students at the Learning Disabilities Center in Tabriz during the 2023-2024 academic year. Thirty individuals were selected through convenience sampling and then divided into two groups of 15 participants each: an experimental group and a control group. The experimental group underwent ten 45-minute training sessions, held twice a week, while the control group received no intervention. Data collection utilized several questionnaires: the Specific Learning Disabilities Questionnaire (Colorado, 2011), the Self-Efficacy Questionnaire for Children and Adolescents (Morris, 2001), the Motivation for Achievement Questionnaire (Hermans, 1977), and the Emotion Regulation Questionnaire for Children and Adolescents (2003). The data were analyzed using Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA) in SPSS-26 software. Results: The findings revealed that the self-regulation strategy development training significantly improved self-efficacy, emotional regulation, and motivation for achievement among students with learning disabilities. Specifically, significant differences were observed between the means of the experimental and control groups in the posttest, compared to the pretest (p < 0.05). Conclusion: This training method is effective in enhancing self-efficacy, emotional regulation, and motivation for achievement, and is recommended for psychologists and school counselors, particularly for students with learning disabilities. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر توسعه راهبرد خودتنظیمی بر بهبود خودکارآمدی، کنترل هیجان و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری بود. روش‌ها:. پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان ثبت‌نام‌شده در مرکز ناتوانی‌های یادگیری آموزش‌وپرورش شهر تبریز در سال تحصیلی 1403-1402 بود. از میان آن‌ها، 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به دو گروه کنترل (15 نفر) و آزمایشی (15 نفر) تقسیم شدند. روش نمونه‌گیری هدفمند بود. گروه آزمایش در ده جلسه 45 دقیقه‌ای و به صورت هفته‌ای دو بار درجلسات آموزشی شرکت کردند؛ گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار جمع وری اطلاعات پرسشنامه‌های اختلالات یادگیری خاص کلورادو (2011)، خودکارآمدی موریس (2001)، انگیزه پیشرفت هرمنس (1977) و تنظیم هیجان کودک و نوجوان (2003) بود. نتایج با تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر توسعه راهبرد خودتنظیمی موجب بهبود خودکارآمدی، کنترل هیجان و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شده است؛ یعنی بین میانگین گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون تفاوت معنی‌داری وجود دارد. (05 / 0 > P). نتیجه‌گیری با توجه به اثربخش بودن آموزش مبتنی بر توسعه راهبرد خودتنظیمی بر بهبود خودکارآمدی، کنترل هیجان و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری این روش به عنوان روشی مؤثر به روانشناسان و مشاوران مدارس برای کلیه دانش آموزان و به ویژه دانش آموزان دارای اختلال یادگیری توصیه می‌شود.

https://jld.uma.ac.ir/article_4034_61fd333e83639dae33c6555d3edb533f.pdf