دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 The effectiveness of compassion-based therapy on parenting stress and quality of life of mothers of children with learning disabilities. اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت بر استرس والدگری و کیفیت زندگی مادران کودکان دارای ناتوانی یادگیری 4374 10.22098/jld.2026.18268.2281 FA سینا پورداداشی دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. اسماعیل صدری دمیرچی استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران حسین آقادخت دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2025 09 06 Objective: The aim of this study was to examine the effectiveness of compassion-focused therapy in reducing parenting stress and enhancing the quality of life of mothers of children with learning disabilities.<br />Materials and Methods: This was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all mothers of children with learning disabilities in Ardabil in 2025. Thirty mothers were randomly assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). The experimental group received eight sessions of compassion-focused therapy, whereas the control group received no intervention. Data were collected using the Parenting Stress Questionnaire and the Quality of Life Questionnaire and analyzed using SPSS version 26.<br />Results: The results indicated that the mean parenting stress scores in the experimental group significantly decreased in the posttest compared to the control group (P < 0.001). Additionally, the mean quality of life scores in the experimental group significantly increased in the posttest compared to the control group (P < 0.001).<br />Conclusion: Compassion-Focused Therapy was generally an effective intervention for reducing parenting stress and increasing the quality of life of mothers of children with learning disabilities. This approach can be applied in supportive programs for families of these children. It is recommended that future research assess the effects of the intervention with larger samples and long-term follow-ups. هدف:هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت در کاهش استرس والدگری و افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به ناتوانی‌ یادگیری بود.<br />مواد و روش‌ها: پژوهش نیمه‌ آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام مادران کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری شهر اردبیل در سال 1404 بود. 30 مادر به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش 8 جلسه درمان مبتنی بر شفقت دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای جمع‌آوری داده شامل پرسشنامه استرس والدگری و پرسشنامه کیفیت زندگی بودند. داده ها با نرم افزار spss نسخه 26 تحلیل شدند.<br />یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات استرس والدگری گروه آزمایش در پس‌آزمون نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش یافت (P<0.001). همچنین، میانگین نمرات کیفیت زندگی گروه آزمایش در پس‌آزمون نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافت (P<0.001). <br />نتیجه گیری: درمان مبتنی بر شفقت به‌طور کلی مداخله‌ای مؤثر برای کاهش استرس والدگری و افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری است. این رویکرد می‌تواند در برنامه‌های حمایتی برای خانواده‌های این کودکان به کار رود. پیشنهاد می‌شود تحقیقات آینده با نمونه‌های بزرگ‌تر و پیگیری‌های طولانی‌مدت، اثرات مداخله را بیشتر ارزیابی کنند.

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 Effectiveness of Cognitive Motor Rehabilitation Program on Dictation Errors of dysgraphia Students اثربخشی برنامه توانبخشی شناختی حرکتی بر خطاهای دیکته دانش‌آموزان نارسانویس چکیده 4478 10.22098/jld.2026.18289.2282 FA محیا حیدری تهران، بلوار دهکده المپیک، تقاطع بزرگراه شهید همت، پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبائی سعید رضایی تهران، بلوار دهکده المپیک، تقاطع بزرگراه شهید همت، پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبائی عسگر علی محمدی تهران، بلوار دهکده المپیک، تقاطع بزرگراه شهید همت، پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبائی فاطمه نیکخو تهران، بلوار دهکده المپیک، تقاطع بزرگراه شهید همت، پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2025 09 08 The aim of this study was to investigate the effectiveness of cognitive-motor rehabilitation program on reducing dictation errors in students with dysgraphia. Methods: The present study employed a quasi-experimental with a pre-test, post-test, and follow-up phases with an experimental and control group. The statistical population of the study included of third-grade male students referred to the Isfahan Learning Disorders Center in 1403-1404, that from population, 30 students were selected using a convenience sampling method and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received a cognitive- motor rehabilitation program for 15 sessions, each lasting 45 minute, while the control group students received the usual training provided by the Learning Disorders Center. At the end of the intervention, a follow-up was conducted after two months. The Wechsler Intelligence Scale, Fifth Edition (2014), the Connors Test (Parent Form) (1999), and the researcher-made dictation test were used to all students. Data were analyzed using repeated-measures analysis of variance in SPSS 26.<br />Results: The results of repeated-measures analysis of variance showed that the cognitive-motor rehabilitation program was effective and significant in improving visual memory, auditory sensitivity, dysgraphia, and accuracy of dysgraphia students (P< 0.05), and there was no significant difference in visual sequence and writing errors (P> 0.05) هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه توانبخشی شناختی-حرکتی بر کاهش خطاهای دیکته دانش-آموزان نارسانویس بود. روش‌ها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و کنترل اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش دانش‌آموزان پسر پایه سوم مراجعه کننده به مرکز اختلالات یادگیری شهر اصفهان در سال 1404-1403 تشکیل می‌دادند که از بین آن‌ها 30 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 15 جلسه 45 دقیقه‌ای برنامه توانبخشی شناختی-حرکتی را دریافت کردند، دانش-آموزان گروه کنترل نیز، آموزش‌های معمول مرکز اختلالات یادگیری را دریافت کردند و در پایان مداخله پس از دو ماه پیگیری انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون هوش وکسلر نسخه پنجم، آزمون کانرز (فرم والدین) و آزمون محقق ساخته دیکته استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مکرر در محیط SPSS-26 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس مکرر نشان داد برنامه توانبخشی شناختی-حرکتی بر بهبود حافظه دیداری، حساسیت شنیداری، نارسانویسی و دقت دانش‌آموزان نارسانویس در سطح (05/0) اثربخش و معنادار بود و در توالی دیداری و خطای نوشتاری تفاوت معنادار نبود. <br />نتیجه‌گیری: برنامه توانبخشی شناختی-حرکتی با استفاده از مسیر دوگانه شناخت و حرکت و تحریک حس عمقی مغز عملکرد دیکته دانش‌آموزان را در خرده مؤلفه‌های حافظه دیداری، حساسیت شنیداری، دقت و نارسانویسی بهبود بخشید؛ بنابراین می‌تواند به عنوان یکی از محورهای مداخله در حوزه اختلالات یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 Phenomenological Representation of Challenges and Coping Strategies of Parents Facing Children with Specific Learning Disabilities: A Qualitative Study بازنمایی پدیدارشناختی چالش‌ها و راهکارهای مقابله‌ای والدین در مواجهه با کودکان دارای اختلال یادگیری خاص: یک پژوهش کیفی 4375 10.22098/jld.2026.18120.2276 FA سروش رنجیر دکتری تخصصی، روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 08 18 Objective: is a prevalent neurodevelopmental disorders, poses numerous challenges and problems not only for children but also for their parents. The present study aimed to explore and represent the lived experiences of parents of children with specific learning disorders..<br />Methods: This research employed a qualitative phenomenological approach. The study population consisted of all parents of children with Specific learning disorder in Tehran. A purposive sampling method was used, through which 13 parents of children with Specific learning disorder, who were referred to the Knowledge-based Psychology and Rehabilitation Clinic, were selected as participants, considering the principle of data saturation. The research instrument was semi-structured, in-depth interviews. The interviews were analyzed using Colaizzi’s seven-step method.<br />Findings: The research findings were categorized into three axes: identifying the challenges and problems of parents of children with specific learning disabilities (4 main themes and 26 sub-themes); identifying and presenting effective strategies aimed at improving the quality of life of parents of children with specific learning disabilities main themes and 20 sub-themes); and the axis of hope and outlook for the future (1 main theme and 2 sub-themes were categorized.).<br />Conclusion: Based on the findings, it can be concluded that designing and implementing targeted support programs based on the proposed solutions is essential to enhance their quality of life. Therefore, it is recommended that targeted support programs based on the proposed solutions be designed and implemented to improve the quality of life and reduce the challenges and difficulties faced by parents of children with learning disabilities. هدف: اختلال یادگیری خاص به‌عنوان یکی از اختلال‌های شایع عصبی-رشد، علاوه بر کودکان، چالش‌ها و مشکلات فراوانی برای والدین نیز به همراه دارد. هدف از پژوهش حاضر واکاوی و بازنمایی تجارب زیسته والدین کودکان دارای اختلال یادگیری خاص بود. <br />روش‌ها: روش پژوهش حاضر، کیفی از نوع پدیدارشناسانه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را والدین کودکان دارای اختلال یادگیری خاص در شهر تهران تشکیل دادند. با توجه به ماهیت پژوهش و هدف آن، از روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. بدین منظور تعداد 13 نفر از والدین کودکان دارای اختلال یادگیری خاص مراجعه کننده به کلینیک روانشناسی و توان‌بخشی دانش بنیان آتیه با رعایت اصل اشباع داده‌ها به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته بود. مصاحبه‌ها با استفاده از روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی(1978) تجزیه و تحلیل شدند. <br />یافته‌ها: یافته‌های پژوهش در سه محور شناسایی چالش‌ها و مشکلات والدین کودکان دارای اختلال یادگیری خاص(4 مضمون اصلی و 26 مضمون فرعی)، محور شناسایی و ارائه راهکارهای مؤثر باهدف بهبود کیفیت زندگی والدین کودکان دارای اختلال یادگیری خاص(4 مضمون اصلی و 20 مضمون فرعی) و محور امید و چشم‌انداز نسبت آینده(1 مضمون اصلی و 2 مضمون فرعی) دسته‌بندی شدند.<br />نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های به دست‌آمده می‌توان نتیجه گرفت طراحی و اجرای برنامه‌های حمایتی هدفمند و مبتنی بر راهکارهای ارائه شده با هدف افزایش کیفیت زندگی آن‌ها ضروری است؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود برنامه‌های حمایتی هدفمند و مبتنی بر راهکارهای ارائه شده باهدف افزایش کیفیت زندگی و کاهش چالش‌ها و مشکلات والدین کودکان دارای اختلال یادگیری طراحی و اجرا شود

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 The Effectiveness of an Intervention Based on Computerized Cognitive Rehabilitation (ARAM) on Information Processing Speed and Visual–Spatial Perception in Students with Specific Learning Disorder اثربخشی مداخله مبتنی بر توانبخشی شناختی رایانه‌ای (آرام) بر سرعت پردازش اطلاعات و ادراک دیداری-فضایی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص 4427 10.22098/jld.2026.18090.2273 FA حیدر شیرزادی دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، نجف آباد، ایران. محبوبه حجتی استادیار گروه روانشناسی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران Journal Article 2025 08 15 Objectives: Specific learning disability (SLD) is a common academic challenge affecting children’s cognitive skills and school performance. This study examined the effectiveness of the ARAM computer-based cognitive rehabilitation program on information processing speed and visual–spatial perception in students with SLD.<br /><br />Materials and Methods: A quasi-experimental pretest–posttest design with a control group was used. The participants were 30 male students aged 9–10 years with SLD, referred to the Darakhshesh Child and Adolescent Counseling Center in Najafabad in 2024. They were randomly assigned to experimental (n = 15) and control (n = 15) groups; after attrition, 27 students were analyzed. The WISC-V subtests of Coding and Symbol Search (for information processing speed) and Block Design and Visual Puzzles (for visual–spatial perception) were administered. The experimental group received 12 individual 45-minute sessions over four weeks, while the control group received no training. Data were analyzed using MANCOVA and ANCOVA in SPSS-27.<br /><br />Results: Controlling for pretest scores, group membership significantly affected the dependent variables (Λ = 0.274, F(2,22) = 29.10, p < 0.001, η²p = 0.726). The intervention significantly improved both information processing speed and visual–spatial perception in the experimental group compared to controls.<br /><br />Conclusion: ARAM cognitive rehabilitation effectively enhanced cognitive functions in students with SLD and can be implemented in schools and educational centers as a practical intervention. چکیده<br />اهداف: اختلال یادگیری خاص یکی از شایع‌ترین مشکلات تحصیلی کودکان است و می‌تواند مهارت‌های شناختی و عملکرد آموزشی آنان را کاهش دهد. این مطالعه اثر مداخله مبتنی بر توانبخشی شناختی رایانه‌ای (ARAM) بر سرعت پردازش اطلاعات و ادراک دیداری–فضایی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص را بررسی کرد.<br /><br />مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پسر ۹ تا ۱۰ سال مبتلا به اختلال یادگیری بود که در سال ۱۴۰۳ به مرکز مشاوره کودک و نوجوان درخشش نجف‌آباد مراجعه کردند. سی نفر به روش هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (۱۵ نفر هر گروه) جای گرفتند؛ پس از ریزش، تحلیل داده‌ها روی ۲۷ نفر انجام شد. ابزار پژوهش شامل خرده‌مقیاس‌های رمزنویسی و نمادیابی برای سرعت پردازش اطلاعات و طرح مکعب و معماهای بصری برای ادراک دیداری–فضایی از مقیاس هوش وکسلر کودکان ویرایش پنجم بود. گروه آزمایش ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای مداخله دریافت کرد و گروه کنترل هیچ آموزشی ندید. داده‌ها با تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری در SPSS-27 بررسی شد.<br /><br />یافته‌ها: پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، اثر گروه بر مجموعه متغیرها معنادار بود (Λ = 0.274, F(2,22) = 29.10, p < 0.001, η²p = 0.726). همچنین، مداخله بر سرعت پردازش اطلاعات و ادراک دیداری–فضایی به طور جداگانه نیز اثر معنادار داشت.<br /><br />نتیجه‌گیری: آموزش توانبخشی شناختی رایانه‌ای آرام، سرعت پردازش اطلاعات و ادراک دیداری–فضایی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص را بهبود می‌بخشد و می‌تواند به‌عنوان روشی عملی در مدارس و مراکز آموزشی به کار رود.

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 The Effectiveness of Sensory Integration Program on Spatial Perception and Academic Achievement of Students with Specific اثربخشی برنامه یکپارچگی حسی بر ادارک فضایی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری خاص 4403 10.22098/jld.2026.18096.2275 FA زهرا عزیزی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. محبوبه طاهر گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایرانانشگاه Journal Article 2025 08 16 Objective: The present study aimed to investigate the effect of a sensory integration program on improving spatial perception and academic achievement in students with specific learning disabilities.<br />Materials and Methods: This research employed an experimental design with a pre-test, post-test, and control group. The statistical population included all male and female students diagnosed with learning disabilities in the first to fifth grades of elementary school in Shahrud during the academic year 2024–2025. To collect data, Frostig's visual perception test (1963) and Pham and Taylor's academic achievement questionnaire (1990) were used. The experimental group received 10 45-minute sessions of the sensory integration program, while the control group did not receive any intervention during this period. Data were analyzed using covariance analysis (ANCOVA) in SPSS software (version24).<br />Results: The data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results of the covariance analysis indicated statistically significant differences between the experimental and control groups in the mean total scores of spatial perception (F=70.324) and academic achievement (F=80.176).<br />Conclusion: The sensory integration program, through the systematic stimulation of various sensory systems including tactile, vestibular, and proprioceptive systems—was effective in improving spatial perception and academic achievement in students with specific learning difficulties. Given its demonstrated effectiveness, this program can be employed as a fundamental strategy by teachers, counselors, and learning specialists to enhance spatial perception and academic performance, particularly among students with specific learning disabilities. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی یک برنامه ساختاریافته مبتنی بر یکپارچگی حسی بر بهبود ادراک فضایی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری خاص در دوره ابتدایی بود.<br />روش‌ها: روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری خاص پایه‌های اول تا پنجم ابتدایی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی 1403-1404 بود که از بین آنها نمونه‌ای به حجم 30 دانش‌آموز با عملکرد ضعیف به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایدهی شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون ادراک دیداری- فضایی فراستیگ (1963) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (1999) استفاده شد. برای گروه آزمایش 10 جلسه 45 دقیقه‌ای برنامه یکپارچگی حسی اجرا شد و در این مدت گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. <br />یافته‌ها: نتایج با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج نحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات دو گروه آزمایش و کنترل، در نمره کل متغیرهای ادراک فضایی (324/70F=) و پیشرفت تحصیلی (176/80F=) وجود دارد. <br />نتیجه‌گیری: برنامه یکپارچگی حسی با توجه به تحریک نظام‌مند سیستم‌های حسی مختلف از جمله لامسه، دهلیزی و عمقی، بر بهبود ادراک فضایی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با مشکلات ویژه یادگیری، مؤثر بوده و با توجه به این اثربخشی می‌تواند به عنوان راهبردی اساسی برای تقویت ادراک فضایی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مخصوصا دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص توسط معلمان، مشاوران و متخصصان یادگیری استفاده گردد.

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 15 2 2026 01 21 Effectiveness of Positive Psychology Intervention Program on Self-efficacy and Positive and Negative Academic Achievement of Students with Specific Learning Disorder اثربخشی برنامه مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی و هیجان‌های مثبت و منفی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه 4425 10.22098/jld.2026.17094.2246 FA شهروز نعمتی دانشگاه تبریز رحیم بدری گرگری استاد. گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. میلاد جعفری کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2025 03 31 Objective The current research aimed to study the effectiveness of positive psychology intervention programs on self-efficacy and positive academic achievement of students with specific learning disorders.<br /><br />Methods In the same vein, in a semi-experimental method with a pre-test-post-test design with a control group of 30 sixth grade elementary school students in 2023-2024 with low academic self-efficacy and positive emotion based on the cut-off point of the Morgan-Jink’s academic self-efficacy and the Pekrun's academic achievement inventories were selected as purposeful and voluntary. These subjects (15 subjects) were randomly assigned to two control and experimental groups. The positive psychology intervention package was implemented in 10 sessions of 45 minutes (one session per week) during 3 months only on the experimental group. Both groups completed the scales before and after the intervention. <br /><br />Results Multivariate covariance analysis revealed that positive psychology intervention on academic self-efficacy and positive and negative academic emotions was significantly effective on students with specific learning disorders. <br /><br />Conclusion Based on this, it can be concluded that positive psychological intervention is effective on self-efficacy and positive academic emotions in students with specific learning disorders. Positive psychological intervention is suggested for this group of students as well as other students with developmental disabilities. هدف: هدف پژوهش حاضر مطالعه اثربخشی برنامه مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی و هیجان‌های مثبت و منفی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه بود. <br />روش ها: در این راستا، در یک روش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل 30 دانش‌آموز پایه ششم ابتدایی در سال تحصیلی 1403-1402 با خودکارآمدی و هیجان‌مثبت تحصیلی پایین و منفی بالا بر اساس نقطه برش مقیاس‌های خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان و پیشرفت تحصیلی پکران و همکاران به صورت در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش 15 نفره گمارده شدند. بسته مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا طی 10 جلسة 45 دقیقه‌‌ای (هر هفته یک جلسه) در طول 3 ماه فقط بر گروه آزمایش اجرا شد. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله مقیاس‌ها را تکمیل کردند. <br />یافته ها: تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی تحصیلی و هیجان‌های مثبت و منفی تحصیلی به صورت معنی‌داری بر دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه اثربخش بود. <br />نتیجه گیری: بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی و هیجان‌های مثبت و منفی تحصیلی بر دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه موثر است. مداخله روان‌شناسی مثبت‌گرا برای این گروه از دانش‌آموزان و نیز سایر دانش‌آموزان دارای نارسایی‌های تحولی نیز پیشنهاد می‌شود