دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 Comparing the emotion expression, emotional literacy and social self-efficacy in children with and without learning disabilities مقایسه‌ی ابراز هیجان، سواد هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی در کودکان با و بدون ناتوانی‌های یادگیری 7 26 389 FA سعید آریاپوران استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه ملایر Journal Article 2016 03 08 The purpose of this study was to compare the emotion expression, emotional literacy and social self-efficacy in children with and without Learning Disabilities (LD). To this end, 66 children with LD 66 children without LD were selected through available sampling and random sampling, respectively. Participants of the two groups were homogeneous in terms of gender, academic grade, and residence. Research method was causal-comparison. Data were collected using the Emotion Expression Scale for Children (Penza-Clyve & Zeman, 2002), Emotional Literacy Assessment Instrument (Southampton Psychology Service, 2003) and social self-efficacy subscale of Self-Efficacy Questionnaire for Children (Muris, 2001). Multivariate Analysis of Variance (MANOVA) was used for analyzing the data. Results indicated that the mean of poor emotional awareness and reluctance in expressing emotion was higher in children with LD compared to children without LD, and for emotional literacy (self-awareness and social skills) and social self-efficacy was higher in children without LD than children with LD. According to the results, attention to psychological strategies for improving the emotion expression, emotional literacy and social self-efficacy in children with LD was suggested. هدف این پژوهش بررسی مقایسه‌ی ابراز هیجان، سواد هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی در کودکان با و بدون ناتوانی‌های یادگیری بود. به همین منظور، 66 نفر کودک دارای ناتوانی یادگیری با روش نمونه‌گیری در دسترس و 66 نفر بدون ناتوانی یادگیری با روش تصادفی، در پژوهش شرکت نمودند. کودکان هر دو گروه از نظر جنس، پایه‌ی تحصیلی و محل سکونت با هم همتا شدند. روش پژوهش، علّی-مقایسه‌ای بود. داده‌ها با استفاده از مقیاس ابراز هیجان‌های کودکان ، ابزار ارزیابی سواد هیجانی کودکان و زیرمقیاس خودکارآمدی اجتماعی از پرسشنامه‌ی خودکارآمدی کودکان جمع‌آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا) استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین آگاهی ضعیف هیجانی و بی‌میلی در ابراز هیجان در کودکان دارای ناتوانی یادگیری و میانگین سواد هیجانی (خودآگاهی و مهارت‌های اجتماعی) و خودکارآمدی اجتماعی در کودکان بدون ناتوانی یادگیری، بیشتر بوده است (01/0=p). براساس نتایج، پیشنهاد می‌شود که جهت بهبود ابراز هیجان، سواد هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی در کودکان دارای ناتوانایی‌های یادگیری، به راهبردهای روان شناختی توجه شود.

https://jld.uma.ac.ir/article_389_367f3db24b6c4bf3288296313117f388.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 The effectiveness of spatial organization and phonemic awareness on reading and writing of students with learning disorders اثربخشی آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانش‌آموزان مبتلا به اختلال‌های یادگیری 27 42 390 FA علیرضا پیرخایفی استادیار گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحدگرمسار باقر حسنوند دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبائی یوسف اعظمی دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبائی صبا حسنوندی دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه الزهرا Journal Article 2016 03 08 The aim of the present study was to investigate the effectiveness of spatial-temporal organization and phonemic awareness on reading and writing of first grade students with learning disorders. The research population included all students with learning disorders in academic period of 2012-2013 in Karaj. The design of the present study, regarding its purpose, was expo facto and, regarding its method, was quasi-experimental including two-groups with a pretest and a posttest. Using random sampling, 30 girl and boy students from first grade were chosen and divided into an experimental and a control (15 students in each) groups. Shirazi and Nilli' (2013) test for diagnosing dyslexia was used. To analyze the data, MANCOVA and test of analysis variance were used. Analysis of data showed that instruction of spatial-temporal organization and phonemic awareness on reading and writing of students with learning disorder was effective. Also, this effect was more apparent in girls than boys. Thus, we can claim that high-quality and target-specific reading instruction programs and devising the same opportunities for learners who are learning at different levels are likely to provide the basis for progress. پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانشآموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری کلاس اول دبستان شهرستان کرج بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش کلیه‌ی دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری شهر کرج در سال تحصیلی 92-91 بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی بود و به لحاظ روش، شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون دو گروهی بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی تعداد 30 دانش‌آموز دختر و پسر از پایه‌ی اول تحصیلی دبستان انتخاب و در دو گروه آزمایش وکنترل (15 نفر در هر گروه) به عنوان نمونه‌ی پژوهش حاضر، به‌صورت مساوی گمارش شدند. ابزار پژوهش حاضر، آزمون تشخیص نارساخوانی شیرازی و نیلی پور بود. به مظور تحلیل دادهها، از روش آماری کوواریانس چند متغیری استفاده شد. تحلیل دادهها نشان داد آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانش‌آموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری مقطع اول دبستان، مؤثر بود و همچنین این تأثیر در دختران بیشتر از پسران بود. بنابراین میتوان گفت برنامه‌ی آموزش خواندن با کیفیت بالا و هدفمند با ایجاد فرصت‌های یکسان و مناسب برای یادگیرندگانی که در سطوح مختلف یادگیری قرار دارند، زمینه را برای پیشرفت آنها فراهم میسازد.

https://jld.uma.ac.ir/article_390_450a3995439970b9558dc1d0554e9967.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 The comparison of visual and auditory working memory between children at risk of dyslexia and normal readers: through designed neuro-cognitive program مقایسه‌ی حافظه‌ی فعال دیداری و شنیداری کودکان مستعد دیسلکسیا با کودکان بهنجار: توسط برنامه‌ی عصبی-شناختی طراحی شده 43 53 391 FA مونا دلاوریان دانشجوی دکتری روان‌شناسی کودکان استثنایی، دانشگاه تهران غلامعلی افروز استاد ممتاز روان‌شناسی کودکان استثنایی، دانشگاه تهران فرزاد توحیدخواه استاد دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر سیدکاظم رسول زاده طباطبایی دانشیار روان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس علی اکبر ارجمندنیا دانشیار روان‌شناسی، دانشگاه تهران Journal Article 2016 03 08 Dyslexia is the best-known specific learning disorder, with neuro-biological origin. This disorder is related to reading difficulties despite of normal intelligence and proper instructions. The aim of this study was to compare visual and auditory working memory of the children at risk of dyslexia and the normal readers through researcher-made neuro-cognitive program, with the purpose of improving the quality of educational interventions and rehabilitation. The sample was selected through cluster random sampling method from nineteenth regions of Tehran province. They were all the preschoolers before formal reading education and learning. Their auditory and visual working memory scores and results were collected and saved using the neuro-cognitive program with high validity and reliability. The subjects were followed for two years till the definite diagnose was determined and then their auditory and visual working memory scores in preschool were compared. The differences between the mean of auditory and visual working memory scores in two groups were measured through Chi-square test and the difference between two groups was significant (P<0/05). دیسلکسیا شناخته شده‌ترین اختلال یادگیری خاص با منشا عصب‌زیست‌شناختی است. این اختلال، مشکل در یادگیری خواندن به رغم هوش بهنجار و محیط آموزشی مناسب می‌باشد. هدف پژوهش حاضر مقایسه‌ی حافظه‌ی فعال دیداری و شنیداری کودکان مستعد دیسلکسیا با کودکان بهنجار توسط برنامه کامپیوتری عصبی-شناختی محقق‌ساخته، جهت ارتقای کیفیت مداخله‌ی آموزشی و توانبخشی، می‌باشد. نمونه‌گیری به روش تصادفی چند مرحله‌ای خوشه‌ای از کودکان پیش‌دبستانی در استان تهران، تاپیش از آموزش رسمی خواندن صورت گرفت. داده‌های حافظه‌ی فعال تمامی کودکان به واسطه‌ی برنامه‌ی عصبی-شناختی مذکور، با روایی و اعتبار بالا، کسب و ذخیره شد. پس از دو سال (در اواخر دوم دبستان)، که تشخیص هر کودک مشخص ‌شد، مقایسه‌ی نمره‌های حافظه‌ی فعال مربوط به مقطع پیش‌دبستانی صورت گرفت. میانگین نمره‌ی دو گروه، در حافظه‌ی فعال دیداری و شنیداری، توسط آزمون خی دو (X2) مورد بررسی قرار گرفت و تفاوت معنادار بود (05/0P<).

https://jld.uma.ac.ir/article_391_ec986f7f961cfebddcebdba3c352bc3d.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 The effectiveness of self-monitoring attention on performance of students with specific learning disorder in continuous operation Scale (CPT) بررسی اثربخشی خودنظارتی توجه بر عملکرد دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص در مقیاس عملکرد پیوسته(CPT) 54 73 392 FA اسماعیل سلیمانی استادیار روان‌شناسی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 03 08 The main objective of this study was to investigate the effect of self-monitoring attention on performance of students with specific learning difficulties in Continuous Operation Scale (CPT). The target population included all fourth, fifth and sixth grade students with specific learning disabilities in schools of Bilesavar in the academic years of 2012-2013 from which 32 students with math learning disability were selected using simple random sampling. Tools used in this study included: Researcher-made questionnaire, Raven's IQ test and continuous performance test. The research was a pilot study with clinical trial including a pre-test and a post-test done with a control group. Data were analyzed by multivariate analysis of variance (MACNOVA). Results showed that there were significant differences between two groups of students with specific learning disorders and the control group in the components of continuous operation scale. This means that, after self-monitoring training, continuous operation scale components in the experimental group improved. According to the findings of this study, it can be concluded that self-monitoring training increases attention maintenance of students with learning difficulties and it can be applied as an effective intervention method. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی خودنظارتی توجه بر عملکرد دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص، در مقیاس عملکرد پیوسته(CPT)بود. برای وصول به این هدف، از بین جامعه‌ی آماری که شامل کلیه دانش‌آموزانمبتلا به اختلال یادگیری مدرسه اختلالات یادگیری ویژه‌ی شهرستان بیله سواردرسالتحصیلی 94-1393 می‌باشد. 32 دانش‌آموز پایه چهارم، پنجم و ششم ابتدایی مبتلا به اختلال یادگیری خاص به صورت نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه‌ی محقق ساخته، آزمون هوشی ریون و آزمون عملکرد پیوسته(CPT) بودند. ضمن آنکه روش تحقیق پژوهش حاضر یک مطالعه‌ی آزمایشی با کارآزمایی بالینی است که با طرح پیش‌آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد، داده‌های گردآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری(MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین دو گروه دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاصو گروه کنترل در مؤلفه‌های مقیاس عملکرد پیوسته تفاوت معنی داری وجود دارد؛ به این معنی که مؤلفه‌های مقیاس عملکرد پیوسته در گروه آزمایش بعد از آموزش خودنظارتی توجه، بهبود یافته است. بنابریافته‌هایاینمطالعه می‌توان نتیجه گیری نمود آموزش خودنظارتی توجه،سبب افزایشنگهداری توجه دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیریمی‌شودو می‌توانازآنبهعنوانیکروشمداخله‌ایمؤثرسودجست.

https://jld.uma.ac.ir/article_392_1fd42965ab26e96f94190078ae8b3d25.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 Comparison of social welfare and social anxiety in children with and without specific learning disabilities مقایسه ی بهزیستی اجتماعی و اضطراب اجتماعی در دانش‏آموزان با و بدون ناتوانی یادگیری خاص 74 91 393 FA مسلم عباسی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون Journal Article 2016 03 08 The aim of this study was to compare the social anxiety and social well-being of students with and without learning disabilities. This study is causal-comparative. The population of this study consisted of all students with and without learning disorder referred to clinical and education centers in the Karaj city in 2014-2015. Sixty people (30 with disorder and 30 without disorder) were selected by available sampling method. To collect data, social anxiety and social well-being scales were used. The results showed that there are significant differences in social anxiety and social well-being between the two groups. In other words, students with learning disabilities had higher scores on cognitive components of social anxiety compared to the control group. The students were lower than the normal group in social welfare. The disability to learn is an important predictor for engaging in avoidance behavior, isolation and lack of involvement in social issues. The results also have important implications in the field of prevention, pathology and treatment of learning disabilities. هدف این پژوهش مقایسهی بهزیستی اجتماعی و اضطراب اجتماعی در دانشآموزان با و بدون ناتوانی یادگیری خاص بود. این پژوهش یک مطالعه از نوع علی- مقایسهای بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری مراجعه کننده به مراکز آموزشی و بالینی شهر کرج در سال تحصیلی94-1393 و دانش‌آموزان عادی(فاقد اختلال یادگیری) همان شهر بودند که از بین آنها 60 نفر (30 نفر مبتلا به ناتوانی و 30 نفر بدون ناتوانی) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاسهای اضطراب اجتماعی و بهزیستی اجتماعی استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که بین دو گروه در اضطراب اجتماعی و بهزیستی اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد؛ به عبارت دیگر، دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری نسبت به گروه سالم در مؤلفههای اضطراب اجتماعی شناختی نمره‌ی بالاتری کسب کردند. همچنین این دانشآموزان نسبت به گروه سالم از بهزیستی اجتماعی پایینتری برخوردار بودند. ناتوانی یادگیری یک عامل پیشگویی کننده مهم برای درگیر شدن در رفتارهای اجتنابی و انزوا و عدم درگیر شدن در مسائل اجتماعی به عنوان جزئی از مردم می باشد. این نتایج نیز اشاره‌های مهمی در زمینه‌ی پیشگیری، آسیبشناسی و درمان ناتوانی یادگیری دارد.

https://jld.uma.ac.ir/article_393_60c6b3765484b86a667f594e7e7a6a57.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 The effectiveness of remedial treatment on the basis of davis’s method on improving of dyslexia بررسی اثربخشی مداخله ی ترمیمی مبتنی بر روش داویس بر بهبود نارساخوانی دانش‌آموزان 92 105 394 FA محمدعلی محمدی فر استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه سمنان گلین مهدی نژاد گرجی دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه سمنان حسین جناابادی دانشیار روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان الهه زارعی مته کلایی کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه سمنان Journal Article 2016 03 08 The aim of the present study was to examine the effectiveness of remedial treatment on the basis of Davis’s method on improving dyslexia. The research method was experimental including a pretest, a posttest and a control group. The research population included all guidance school male students in 2015-2016 academic years. Through clustering random sampling, 300 male students were selected. Finally, 24 students determined as dyslexic by entrance criterion were selected and randomly divided into an experimental and a control group. The experimental group participated 19 training sessions provided by Davis’s method. The result of covariance analysis showed that remedial treatment of Davis’s method was effective on improving dyslexia. Based on the results of the study, it can be claimed that remedial treatment of Davis’s method is effective for treatment of dyslexia. هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی مداخلهی ترمیمی مبتنی بر روش داویس بر بهبود نارساخوانی بود. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پسران مدارس راهنمایی شهر سمنان بودند که در سال 1395-1394 مشغول تحصیل بودند. با استفاده از روش خوشهای تصادفی تعداد 300 دانشآموز انتخاب و مورد غربالگری قرار گرفتند. در نهایت 24 دانشآموز مبتلا به نارساخوانی با توجه به ملاکهای ورود انتخاب و به تصادف به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش 19 جلسهی 90 دقیقهای تحت آموزش قرار گرفتند. نتایج تحلیل کواریانس حکایت از اثربخشی مداخلهی ترمیمی مبتنی بر روش داویس بر بهبود نارساخوانی داشت. با توجه به نتایج این پژوهش میتوان گفت مداخلهی ترمیمی داویس میتواند در بهبود نارساخوانی مؤثر باشد.

https://jld.uma.ac.ir/article_394_8aa9ae3199e53c5394376fbf17f56f0f.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی ناتوانی های یادگیری 2251-8673 5 2 2016 02 20 The role of moral and social intelligence in predicting resiliency and quality of life in parents of children with learning disabilities نقش هوش اخلاقی و اجتماعی در پیش بینی تاب‌آوری و کیفیت زندگی والدین کودکان دارای ناتوانی یادگیری 106 128 395 FA محمد نریمانی استاد گروه روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی مظفر غفاری دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2016 03 08 The purpose of this research was to examine the role of moral and social intelligence in predicting resiliency and quality of life in parents of children with learning disabilities. The study was a descriptive and correlational one. The sample included 150 parents of children with learning disabilities of East Azerbaijan in 2014-2015 academic years that have been selected through cluster sampling in several phases. Social intelligence questionnaire, Lennick and Kiel’s moral intelligence scale, WHO quality of life questionnaire and Conner and Davidson resiliency scale have been used for data collection. Data was analyzed using Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis. The results showed that social intelligence (r=0.423), compassion subscale of moral intelligence (r=0.273), responsibility subscale of moral intelligence (r=0.282), forgiveness subscale of moral intelligence (r=0.273), and honesty subscale of moral intelligence (r=0.544) were all in significant positive correlation with resiliency in parents of children with learning disabilities. Positive and direct correlation was observed between quality of life with social intelligence (r=0.344), compassion subscale of moral intelligence (r=0.330), responsibility subscale of moral intelligence (r=0.233), forgiveness subscale of moral intelligence (r=0.446), and honesty subscale of moral intelligence (r=0.253) in parents of children with learning disabilities. The results of multivariate correlation coefficient, through Enter, showed that the variable of social intelligence and subscales of moral intelligence may partially (41.6%) explain quality of life and (41.4%) explain resiliency in parents of children with learning disabilities. هدف مطالعه‌ی حاضر بررسی نقش هوش اخلاقی و اجتماعی در پیش بینی تاب‌آوری و کیفیت زندگی در والدین کودکان دارای اختلال یادگیری، می باشد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده و نمونه‌ی آماری این تحقیق شامل 150 نفر از والدین کودکان ناتوان یادگیری استان آذربایجان شرقی در سال 1393 بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری، داده‌ها از پرسشنامه‌ی هوش اخلاقی لنیک و کیل، مقیاس هوش اجتماعی تت، مقیاس کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسن استفاده شد. سپس دادهها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد که بین تاب‌آوری والدین با متغیر هوش اجتماعی (423/0=r)، خرده مقیاس درست کاری هوش اخلاقی (544/0=r)، خرده مقیاس بخشش هوش اخلاقی (273/0=r)، خرده مقیاس مسئولیت پذیری هوش اخلاقی (282/0=r) و خرده مقیاس دلسوزی هوش اخلاقی (341/0=r) رابطه‌ی مثبت و معنی دار وجود دارد. بین کیفیت زندگی والدین کودکان ناتوان یادگیری با متغیر هوش اجتماعی (344/0=r)، مؤلفه‌ی دلسوزی (330/0=r)، مؤلفه‌ی مسئولیت پذیری (233/0=r)، مؤلفه‌ی بخشش (446/0=r) و مؤلفه‌ی درست کاری هوش اخلاقی (253/0=r) رابطه‌ی مثبت و مستقیم وجود دارد. نتایج رگرسیون چندگانه به روش Enter نشان داد که متغیر هوش اجتماعی و خرده مقیاس‌‎های هوش اخلاقی در تبیین کیفیت زندگی 6/41% و تاب‌آوری والدین دارای کودکان ناتوانی یادگیری 4/41% سهم دارند.

https://jld.uma.ac.ir/article_395_f6cd4738eba0eda2072d24c4baa10e84.pdf