اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت بر استرس والدگری و کیفیت زندگی مادران کودکان دارای ناتوانی یادگیری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

10.22098/jld.2026.18268.2281

چکیده

هدف:هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت در کاهش استرس والدگری و افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به ناتوانی‌ یادگیری بود.
مواد و روش‌ها: پژوهش نیمه‌ آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام مادران کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری شهر اردبیل در سال 1404 بود. 30 مادر به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش 8 جلسه درمان مبتنی بر شفقت دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای جمع‌آوری داده شامل پرسشنامه استرس والدگری و پرسشنامه کیفیت زندگی بودند. داده ها با نرم افزار spss نسخه 26 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات استرس والدگری گروه آزمایش در پس‌آزمون نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش یافت (P<0.001). همچنین، میانگین نمرات کیفیت زندگی گروه آزمایش در پس‌آزمون نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافت (P<0.001).
نتیجه گیری: درمان مبتنی بر شفقت به‌طور کلی مداخله‌ای مؤثر برای کاهش استرس والدگری و افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری است. این رویکرد می‌تواند در برنامه‌های حمایتی برای خانواده‌های این کودکان به کار رود. پیشنهاد می‌شود تحقیقات آینده با نمونه‌های بزرگ‌تر و پیگیری‌های طولانی‌مدت، اثرات مداخله را بیشتر ارزیابی کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The effectiveness of compassion-based therapy on parenting stress and quality of life of mothers of children with learning disabilities.

نویسندگان [English]

  • sina pourdadasi 1
  • Esmaeil Sadri Damirchi 2
  • Hossien Aghadokht 1
1 Master's degree student in Family Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.
2 Professor, Counseling Department, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
چکیده [English]

Objective: The aim of this study was to examine the effectiveness of compassion-focused therapy in reducing parenting stress and enhancing the quality of life of mothers of children with learning disabilities.
Materials and Methods: This was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all mothers of children with learning disabilities in Ardabil in 2025. Thirty mothers were randomly assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). The experimental group received eight sessions of compassion-focused therapy, whereas the control group received no intervention. Data were collected using the Parenting Stress Questionnaire and the Quality of Life Questionnaire and analyzed using SPSS version 26.
Results: The results indicated that the mean parenting stress scores in the experimental group significantly decreased in the posttest compared to the control group (P < 0.001). Additionally, the mean quality of life scores in the experimental group significantly increased in the posttest compared to the control group (P < 0.001).
Conclusion: Compassion-Focused Therapy was generally an effective intervention for reducing parenting stress and increasing the quality of life of mothers of children with learning disabilities. This approach can be applied in supportive programs for families of these children. It is recommended that future research assess the effects of the intervention with larger samples and long-term follow-ups.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Compassion-Focused Therapy
  • Parenting Stress
  • Quality of Life
  • Learning Disabilities
  • Psychotherapeutic Intervention

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار