اثربخشی درمان تعاملی والد- کودک بر تنیدگی والدگری و خودکارآمدی والدگری مادران کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه مراغه

2 دکتری تخصصی روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی

10.22098/jld.2021.6993.1745

چکیده

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان تعاملی والد- کودک بر تنیدگی والدگری و خودکارآمدی والدگری مادران کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری انجام شد. درمان تعاملی والد- کودک رویکردی جدید در کاهش مشکلات رفتاری کودک قلمداد می‌شود که بر بهتر شدن ارتباط والدین با فرزندان متکی است. در این پژوهش نیمه تجربی، ۳۰ نفر از مادران دانش‌آموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری مرکز اختلالات یادگیری شهرستان مراغه در سال تحصیلی 99-1398 به صورت نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. گروه آزمایش در طی 13 جلسه‌ تحت درمان تعاملی کودک- والد قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه‌ی تنیدگی والدگری و خود اثرمندی والدگری بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندگانه در نرم‌افزار آماری SPSS 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. بعد از کنترل اثرات پیش‌آزمون، بین میانگین نمرات پس‌آزمون دو گروه در هر یک از متغیرهای تنیدگی والدگری و خودکارآمدی والدگری تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>P). یافته‌ها حاکی از افزایش خودکارآمدی و کاهش تنیدگی والدگری در گروه آزمایش بود (01/0>p). آموزش تعامل کودک- والد بر خودکارآمدی و تنیدگی والدگری مادران دانش‌آموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری تأثیرگذار است و طراحی و اجرای جلسات آموزش برای والدین پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Parent-Child Interactive Therapy on Parenting Stress and Parenting Self-efficacy of Mothers of Children with Learning Disabilities

نویسندگان [English]

  • Z Hashemi 1
  • S Einy 2
1 Assistant Professor of Psychology, University of Maragheh,
2 PhD of Psychology, University of Mohaghegh Ardabili
چکیده [English]

Abstract

The purpose of this study was to investigate the effectiveness of parent-child interactive therapy on parenting stress and parenting self-efficacy in mothers of children with learning disabilities. Interactive Parent-Child Therapy A new approach to reducing child behavioral problems that relies on improving parent-child relationships. In this quasi-experimental study, 5 mothers of malestudents with learning disabilities at Maragheh Learning Disabilities Center in the academic year of 2019 were selected by convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received two parent-child interactive treatments during two two-hour sessions. Data collection tools included parenting stress questionnaire and parenting self-efficacy questionnaire. Data were analyzed using multiple analysis of covariance in SPSS 23 software. After controlling for pre-test effects, there was a significant difference between the mean of post-test scores in each of the parenting stress and parenting self-efficacy variables (P <0.05). The results showed an increase in self-efficacy and a decrease in parenting stress in the experimental group (p <0.01). Parent-child interaction training is effective on mothers' self-efficacy and parenting stress in students with learning disabilities, and it is recommended that parents design educational sessions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Parent-Child Interactive Therapy
  • learning disability
  • parenting stress
  • Parenting Self-efficacy